Flieghasch, e Nieweprodukt vu Kuelekraaftwierker, ass e puzzolanescht Material, dat als wäertvoll Ressource unerkannt gëtt, dat a Baumaterialien bäigefüügt ka ginn, fir zementhalteg Verbindungen ze bilden, wann et a Kontakt mat Waasser kënnt. Cenosphären, huel, sphäresch geformt Partikelen, déi meeschtens oppenporeg sinn, sinn ee vun de wichtegste Materialien oder Niewenprodukter mat méi Wäert, déi sech mat Flieghasche vermëschen. Dëst ass wéinst den eenzegaartegen Eegeschafte vu Cenosphären, wéi zum Beispill Liichtgewiicht, gutt Flëssegkeet, chemesch Inertheet, gutt Isolatioun, héich Drockfestigkeit a gerénger Wärmeleitfäegkeet, déi et erméiglechen, a ville industriellen Uwendungen agesat ze ginn. Cenosphären sinn zu engem héich gefrote Material als Fëllstoff oder Zousaz a ville spezialiséierten Uwendungen ginn, wéi zum Beispill a liichtem Zement, polymere Kompositmaterialien, Autosbremsrotoren an Differentialofdeckungen, Mullit-beschichtete Dieselmotorkomponenten, an elektromagnetesche Abschirmung an Energieabsorptiounsapplikatiounen. Uwendungen fir Cenosphären als Baumaterial goufen fonnt, wéi zum Beispill a liichtem Wärmeisolatiounskomposit, liichtem Schallabsorbéierende Strukturmaterial mat Cenosphär-verstäerktem Zement an Asphaltbeton, a liichtem Beton. Et gouf viru kuerzem bericht, datt Cenosphären als Zousaz oder Fëllstoff a Polymerbetonmatrix fir d'Produktioun vu Kompositbalken a Komposit-Eisebunnsschwellen benotzt ginn. Mat hire sphäreschen a huele Morphologien si Cenosphären besonnesch villverspriechend, mat héijer Resistenz géint Rëssausbreedung.
D'Dicht vun de Cenosphären variéiert vun 0,2 g/cc bis zu 2,6 g/cc. D'Disponibilitéit vun esou enger gerénger Dicht (Déi existent Methode vun der Cenosphärentrennung ginn an zwou Gruppen agedeelt: naass Trennung an dréchen Trennung. De Mechanismus vun der naasser Trennung baséiert op den Ënnerscheeder tëscht der Dicht vu feste Partikelen an engem flëssege Medium: mat dësem Prozess kënnen Cenosphären aus der Fléieasch duerch eng Gravitatiounssetzlingstrennung - d'Sink-Float-Method - gewonnen ginn. D'Trennungseffizienz vun der naasser Trennung baséiert op der natierlecher Opdriffsfäegkeet vun de Cenosphären am Medium, der Konzentratioun vun den Zousazpartikelen, der Uewerflächentopologie an der Porositéit vun de Partikelen, a Raffinéierungszyklen. D'Effizienz ass awer limitéiert duerch den Afloss vun der dichter Mass vun der Fléieasch, déi verhënnert datt Partikelen, déi méi liicht wéi Waasser sinn, aus der Agglomeratioun entkommen, an doduerch den Opstig vun de méi liichte Partikelen op d'Uewerfläch behënnert. De Virdeel vun der naasser Trennungsmethod ass d'Fäegkeet, intakt Cenosphären mat gerénger Dicht direkt aus dem Trennungsprozess ze kréien: trotzdem ass d'Disponibilitéit vu Land a Waasser e wichtege Suerg fir d'Groussproduktioun. En anert Problem ass d'Fro vun der Opléisung vu geféierleche Materialien a Waasserquellen. En weideren Nodeel ass d'Noutwendegkeet vun engem zousätzleche Trocknungsschratt virum weidere Gebrauch. Wat d'Materialqualitéit ugeet (besonnesch fir Klass C Fliegeasche mat engem héije Kalziumgehalt), gi Kristaller op der Partikeluewerfläch geformt a ginn dann an der Trocknungsphase verhärtet, wouduerch hir Notzung fir weider Uwendungen limitéiert ass. Dréche Separatioun ass eng alternativ Method, déi d'Problemer vun der naasser Separatioun léise soll. Mat dëser Method bleift déi chemesch Zesummesetzung onverännert. Zousätzlech ass keng Trocknungsphase néideg, sou datt Problemer mam Energieverbrauch vermeit ginn: trotzdem erfuerdert dës Method fortgeschratt Technologie mat pneumatescher Separatioun, wéi zum Beispill engem Loftklassifizéierer, fir d'Partikelen effizient ze klassifizéieren. Loftklassifikatioun ass eng Operatioun, déi dispergéiert fest Partikelen op Basis vun hiren Ënnerscheeder a Gréisst, geometrescher Form an Dicht am Loftstroum trennt.
Zäitpunkt vun der Verëffentlechung: 27. Februar 2023