ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າໂລກຕ້ອງການພວກເຮົາ, ແຕ່ມັນແມ່ນວ່າພວກເຮົາຕ້ອງການໂລກ.

ຫຼັງຈາກລະດູຮ້ອນທີ່ຮ້ອນອົບເອົ້າໃນປີ 2021 ດ້ວຍອຸນຫະພູມທີ່ສູງເປັນປະຫວັດການ, ຊີກໂລກເໜືອໄດ້ເຂົ້າສູ່ລະດູໜາວທີ່ໜາວເຢັນ, ແລະ ມັນໄດ້ມີຫິມະຕົກຫຼາຍ, ແມ່ນແຕ່ໃນທະເລຊາຍຊາຮາຣາ, ໜຶ່ງໃນສະຖານທີ່ທີ່ຮ້ອນທີ່ສຸດໃນໂລກ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຊີກໂລກໃຕ້ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມຮ້ອນທີ່ຮຸນແຮງ, ໂດຍມີອຸນຫະພູມສູງເຖິງ 50°C ໃນອົດສະຕຣາລີຕາເວັນຕົກ, ແລະ ພູນ້ຳກ້ອນຂະໜາດໃຫຍ່ໃນທະວີບອັນຕາກຕິກໄດ້ລະລາຍ. ດັ່ງນັ້ນມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນກັບໂລກ? ເປັນຫຍັງນັກວິທະຍາສາດຈຶ່ງເວົ້າວ່າການສູນພັນຄັ້ງທີ່ຫົກອາດຈະເກີດຂຶ້ນ?
ໃນຖານະທີ່ເປັນທະເລຊາຍທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ, ສະພາບອາກາດຂອງທະເລຊາຍຊາຮາຣາຈຶ່ງແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ຮ້ອນຫຼາຍ. ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງພາກພື້ນໄດ້ຮັບປະລິມານນ້ຳຝົນປະຈຳປີໜ້ອຍກວ່າ 25 ມມ, ບາງພື້ນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຝົນຕົກເປັນເວລາຫຼາຍປີ. ອຸນຫະພູມສະເລ່ຍຕໍ່ປີໃນພາກພື້ນສູງເຖິງ 30 ອົງສາເຊນຊຽດ, ແລະ ອຸນຫະພູມສະເລ່ຍໃນລະດູຮ້ອນສາມາດເກີນ 40 ອົງສາເຊນຊຽດເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນຕິດຕໍ່ກັນ, ແລະ ອຸນຫະພູມສູງສຸດທີ່ບັນທຶກໄວ້ແມ່ນສູງເຖິງ 58 ອົງສາເຊນຊຽດ.

ແຕ່ໃນພາກພື້ນທີ່ຮ້ອນ ແລະ ແຫ້ງແລ້ງຫຼາຍແບບນີ້, ຫິມະບໍ່ຄ່ອຍຕົກໃນລະດູໜາວນີ້. ເມືອງນ້ອຍໆ Ain Sefra ຕັ້ງຢູ່ທາງພາກເໜືອຂອງທະເລຊາຍຊາຮາຣາ ໄດ້ຕົກຫິມະໃນເດືອນມັງກອນປີນີ້. ຫິມະໄດ້ປົກຄຸມທະເລຊາຍສີທອງ. ທັງສອງສີໄດ້ປະສົມກັນ, ແລະ ທິວທັດກໍ່ແປກປະຫຼາດເປັນພິເສດ.
ເມື່ອຫິມະຕົກ, ອຸນຫະພູມໃນຕົວເມືອງໄດ້ຫຼຸດລົງເຖິງ -2°C, ເຊິ່ງເຢັນກວ່າອຸນຫະພູມສະເລ່ຍໃນລະດູໜາວທີ່ຜ່ານມາສອງສາມອົງສາ. ເມືອງດັ່ງກ່າວເຄີຍມີຫິມະຕົກສີ່ຄັ້ງໃນ 42 ປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1979 ແລະ ສາມຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນຫົກປີທີ່ຜ່ານມາ.

ຫິມະຕົກໃນທະເລຊາຍແມ່ນຫາຍາກຫຼາຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າທະເລຊາຍຈະໜາວເຢັນຫຼາຍໃນລະດູໜາວ ແລະ ອຸນຫະພູມສາມາດຫຼຸດລົງຕໍ່າກວ່າສູນ, ແຕ່ທະເລຊາຍແຫ້ງແລ້ງຫຼາຍ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວບໍ່ມີນໍ້າພຽງພໍໃນອາກາດ, ແລະ ມີຝົນ ແລະ ຫິມະໜ້ອຍຫຼາຍ. ຫິມະຕົກໃນທະເລຊາຍຊາຮາຣາເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນນຶກເຖິງການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດໂລກ.
ນັກອຸຕຸນິຍົມວິທະຍາຣັດເຊຍ ທ່ານ Roman Vilfan ກ່າວວ່າ ຫິມະຕົກໃນທະເລຊາຍຊາຮາຣາ, ຄື້ນໜາວເຢັນໃນອາເມລິກາເໜືອ, ສະພາບອາກາດທີ່ອົບອຸ່ນຫຼາຍໃນຣັດເຊຍ ແລະ ເອີຣົບ, ແລະ ຝົນຕົກໜັກທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດນໍ້າຖ້ວມໃນເອີຣົບຕາເວັນຕົກ. ການເກີດຂຶ້ນຂອງສະພາບອາກາດຜິດປົກກະຕິເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ແລະ ເຫດຜົນທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງມັນແມ່ນການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດທີ່ເກີດຈາກພາວະໂລກຮ້ອນ.

ໃນປັດຈຸບັນ, ໃນຊີກໂລກໃຕ້, ຜົນກະທົບຂອງພາວະໂລກຮ້ອນສາມາດເຫັນໄດ້ໂດຍກົງ. ໃນຂະນະທີ່ຊີກໂລກເໜືອຍັງປະເຊີນກັບຄື້ນໜາວ, ຊີກໂລກໃຕ້ກໍ່ປະເຊີນກັບຄື້ນຄວາມຮ້ອນ, ໂດຍມີອຸນຫະພູມເກີນ 40°C ໃນຫຼາຍພາກສ່ວນຂອງອາເມລິກາໃຕ້. ເມືອງ Onslow ໃນອົດສະຕຣາລີຕາເວັນຕົກມີອຸນຫະພູມສູງສຸດ 50.7°C, ທຳລາຍສະຖິຕິອຸນຫະພູມສູງສຸດໃນຊີກໂລກໃຕ້.
ອຸນຫະພູມສູງສຸດໃນຊີກໂລກໃຕ້ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບຜົນກະທົບຂອງໂດມຄວາມຮ້ອນ. ໃນລະດູຮ້ອນທີ່ຮ້ອນ, ແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ບໍ່ມີລົມພັດ, ອາກາດອຸ່ນທີ່ລອຍຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນບໍ່ສາມາດແຜ່ລາມໄດ້, ແຕ່ຖືກບີບອັດລົງສູ່ພື້ນດິນໂດຍຄວາມກົດດັນສູງຂອງຊັ້ນບັນຍາກາດຂອງໂລກ, ເຮັດໃຫ້ອາກາດຮ້ອນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ຄວາມຮ້ອນສູງສຸດໃນອາເມລິກາເໜືອໃນປີ 2021 ຍັງເກີດຈາກຜົນກະທົບຂອງໂດມຄວາມຮ້ອນ.

ຢູ່ສົ້ນໃຕ້ສຸດຂອງໂລກ, ສະຖານະການບໍ່ໄດ້ດີປານໃດ. ໃນປີ 2017, ພູນ້ຳກ້ອນຂະໜາດໃຫຍ່ໝາຍເລກ A-68 ໄດ້ແຕກອອກຈາກຊັ້ນນ້ຳກ້ອນ Larsen-C ໃນທະວີບອັນຕາກຕິກ. ເນື້ອທີ່ຂອງມັນສາມາດກວ້າງເຖິງ 5,800 ຕາລາງກິໂລແມັດ, ເຊິ່ງໃກ້ກັບພື້ນທີ່ຂອງນະຄອນຊຽງໄຮ.
ຫຼັງຈາກພູເຂົານ້ຳກ້ອນແຕກອອກ, ມັນໄດ້ລອຍຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດພາກໃຕ້. ມັນໄດ້ລອຍເປັນໄລຍະທາງ 4,000 ກິໂລແມັດໃນໜຶ່ງປີເຄິ່ງ. ໃນໄລຍະນີ້, ພູເຂົານ້ຳກ້ອນຍັງສືບຕໍ່ລະລາຍ, ປ່ອຍນ້ຳຈືດອອກຫຼາຍເຖິງ 152 ຕື້ໂຕນ, ເຊິ່ງເທົ່າກັບຄວາມຈຸໃນການເກັບຮັກສານ້ຳຂອງທະເລສາບຕາເວັນຕົກ 10,600 ແຫ່ງ.

ເນື່ອງຈາກພາວະໂລກຮ້ອນ, ການລະລາຍຂອງຂົ້ວໂລກເໜືອ ແລະ ຂົ້ວໂລກໃຕ້, ເຊິ່ງຖືກກັກຂັງຢູ່ໃນນ້ຳຈືດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ກຳລັງເລັ່ງຂຶ້ນ, ເຮັດໃຫ້ລະດັບນ້ຳທະເລສືບຕໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ບໍ່ພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນ, ນ້ຳທະເລທີ່ອຸ່ນຂຶ້ນຍັງເຮັດໃຫ້ເກີດການຂະຫຍາຍຕົວທາງຄວາມຮ້ອນ, ເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ນັກວິທະຍາສາດຄາດຄະເນວ່າລະດັບນ້ຳທະເລທົ່ວໂລກໃນປະຈຸບັນສູງກວ່າ 100 ປີກ່ອນ 16 ຫາ 21 ຊັງຕີແມັດ, ແລະ ປະຈຸບັນກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນໃນອັດຕາ 3.6 ມິນລິແມັດຕໍ່ປີ. ໃນຂະນະທີ່ລະດັບນ້ຳທະເລສືບຕໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ມັນຈະສືບຕໍ່ກັດເຊາະເກາະດອນ ແລະ ບໍລິເວນຊາຍຝັ່ງທະເລທີ່ມີຄວາມສູງຕ່ຳ, ເຊິ່ງເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ການຢູ່ລອດຂອງມະນຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
ກິດຈະກຳຂອງມະນຸດບໍ່ພຽງແຕ່ບຸກລຸກ ຫຼື ທຳລາຍທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງສັດ ແລະ ພືດໃນທຳມະຊາດໂດຍກົງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງປ່ອຍອາຍພິດຄາບອນໄດອອກໄຊ, ມີເທນ ແລະ ອາຍພິດເຮືອນແກ້ວອື່ນໆຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ເຮັດໃຫ້ອຸນຫະພູມໂລກສູງຂຶ້ນ, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນໃຫ້ການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ສະພາບອາກາດທີ່ຮຸນແຮງມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຫຼາຍຂຶ້ນ.

ຄາດຄະເນວ່າມີປະມານ 10 ລ້ານຊະນິດພັນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນໂລກໃນປະຈຸບັນ. ແຕ່ໃນໄລຍະສອງສາມສະຕະວັດທີ່ຜ່ານມາ, ມີເຖິງ 200,000 ຊະນິດພັນໄດ້ສູນພັນໄປ. ການຄົ້ນຄວ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າອັດຕາການສູນພັນຂອງຊະນິດພັນໃນໂລກໃນປະຈຸບັນແມ່ນໄວກວ່າອັດຕາສະເລ່ຍໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກ, ແລະນັກວິທະຍາສາດເຊື່ອວ່າການສູນພັນຄັ້ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VI ອາດຈະເກີດຂຶ້ນແລ້ວ.
ໃນຫຼາຍຮ້ອຍລ້ານປີທີ່ຜ່ານມາໃນໂລກ, ເຫດການການສູນພັນຂອງຊະນິດພັນຫຼາຍສິບຊະນິດ, ທັງໃຫຍ່ແລະນ້ອຍ, ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ລວມທັງເຫດການການສູນພັນຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ຮ້າຍແຮງຫ້າຄັ້ງ, ເຮັດໃຫ້ຊະນິດພັນສ່ວນໃຫຍ່ສູນພັນໄປຈາກໂລກ. ສາເຫດຂອງເຫດການການສູນພັນຂອງຊະນິດພັນທີ່ຜ່ານມາລ້ວນແຕ່ມາຈາກທຳມະຊາດ, ແລະສາເຫດທີຫົກເຊື່ອກັນວ່າເປັນສາເຫດຂອງມະນຸດ. ມະນຸດຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຕ້ອງການທີ່ຈະສູນພັນຄືກັບ 99% ຂອງຊະນິດພັນໃນໂລກໃນເມື່ອກ່ອນ.