De activiteit van vliegas wordt beïnvloed door vele en zeer complexe factoren. De belangrijkste bepalende factoren zijn: de chemische samenstelling (vooral de glasfase); de glasstructuur; chemische en fysische defecten van het activeringspunt in het glas (inclusief defecten die ontstaan door het malen); de rol van water als chemisch reactiemedium; en de deeltjesgrootteverdeling. Hoe meer processen er in de productielijn voor vliegas plaatsvinden, hoe fijner de geproduceerde vliegas en hoe hoger de prijs. Over het algemeen kan de activiteit worden onderverdeeld in twee categorieën: chemische factoren, die voornamelijk betrekking hebben op het aantal en de samenstelling van actieve stoffen die deelnemen aan en de puzzolanische reacties bevorderen; en fysische factoren, die vooral van invloed zijn op het hydratatieproces en de uitharding van de cementsteenstructuur die later wordt gevormd.
1. Chemische factoren
Aangezien de silica-alumina-glasfase de belangrijkste bron is van de activiteit van vliegasFactoren die het aantal glaslichamen verminderen, zoals een groot gloeiverlies en vele kristallijne fasen, zijn ongunstig voor de activiteit. Bovendien zijn de rollen van de verschillende elementen in de samenstelling van de glasfase niet gelijk. Oxiden zijn de meest voorkomende componenten in vliegasen zijn tevens de belangrijkste componenten van hydratatieproducten. Onder verschillende leeftijds- en temperatuuromstandigheden verschillen de mate en het belang van oxiden die deelnemen aan hydratatiereacties echter. Zo kan ijzer het smeltpunt van as verlagen, wat de vorming van glasmicrobolletjes bevordert. Omdat ijzeroxide echter een zeer geringe capaciteit heeft om deel te nemen aan hydratatiereacties, wordt algemeen aangenomen dat een te hoog ijzeroxidegehalte niet goed is voor de activiteit. Een kleine hoeveelheid alkalimetaaloxiden kan de hydratatiereactie bevorderen, maar bij gebruik van actief aggregaat zal het hoge gehalte aan kalium- en natriumoxiden in vliegas de reactie van alkalisch aggregaat bevorderen, waardoor de stabiliteit van het beton wordt aangetast. Een kleine hoeveelheid zwaveltrioxide in vliegas is gunstig voor de vorming van gehydrateerd calciumsilicaat en gehydrateerd calciumsulfoaluminaat (ettringiet), wat bijdraagt aan de vroege sterkte, maar te veel ettringietexpansie zal volumestabiliteitsproblemen veroorzaken. Daarom moet het zwaveltrioxidegehalte niet hoger zijn dan 3%.
2. Fysieke factoren
De belangrijkste factoren die de activiteit van vliegas beïnvloeden, zijn de deeltjesmorfologie, de microstructuur en andere fysische factoren. Voor verschillende soorten vliegas geldt: hoe lager de waterbehoefte van de standaardconsistentie, hoe hoger de activiteit; hoe lager het koolstofgehalte, hoe hoger de activiteit; hoe fijner de deeltjesgrootte, hoe hoger de activiteit. Wat de deeltjesmorfologie betreft, geldt: hoe meer bolvormig glas er in de vliegas aanwezig is, hoe hoger de activiteit. Uit de microstructuurkarakteristiek E blijkt dat... vliegas Een silicium-zuurstof-tetraëderstructuur met korte ketens vertoont een hogere activiteit.
Het specifieke oppervlak van vliegas kan tot op zekere hoogte de deeltjessamenstelling en -structuur van de vliegas weerspiegelen. Fijnere vliegasdeeltjes hebben een groter specifiek oppervlak; calciumrijke glasdeeltjes hebben een dichte structuur en een klein specifiek oppervlak; glasdeeltjes met veel poriën hebben een groot specifiek oppervlak.
Geplaatst op: 15 maart 2022