Methode voor het identificeren van vliegas

De vliegas van tegenwoordig bevat een grote hoeveelheid sulfide of sulfaat (zoals gips, enz.), wat verschilt van traditionele vliegas. Als deze zonder testen in beton wordt gebruikt, kan dit ernstige scheurvorming en desintegratie van het beton veroorzaken. Hoewel de huidige vliegasnormen beperkingen stellen aan het SO₃-gehalte, ontbreekt het aan inspectie en bepaling van "ontzwavelde as".

(2) "Denitratie-as"
Om de uitstoot van NO x tijdens de verbranding van steenkool te verminderen, is het noodzakelijk om tijdens dit proces een denitrificatiebehandeling uit te voeren. Een onjuiste denitrificatie kan leiden tot achtergebleven NH4 in de vliegas. Wanneer de vliegas met cement wordt gemengd, komt deze in contact met alkalische stoffen in de natuurlijke omgeving, waardoor NH3 (ammoniakgas) vrijkomt. Dit zorgt voor een aanzienlijke gasvorming tijdens de plastische fase van het beton.

(3) "Zwevende zwarte as"
Bij moderne kolenverbrandingstechnologie worden, om de efficiëntie van de kolenverbranding te verbeteren of om te voldoen aan specifieke operationele eisen van energiecentrales, diesel of andere olieachtige stoffen toegevoegd als verbrandingshulpstoffen. Deze verbrandingshulpstoffen worden niet volledig verbrand en blijven achter in de vliegas. Vooral na het sorteren van de vliegas bevat deze meer onverbrande olie, die gebruikt wordt als mengmiddel in beton. Deze olie drijft naar boven en verschijnt als drijvende zwarte olie in het beton. Dit soort vliegas wordt "drijvende zwarte as" genoemd.

Hoe kun je het herkennen?
(1) Hoe te zien
Ervaren inspecteurs kunnen de fijnheid en het gloeiverlies van vliegas vaak al bepalen door alleen naar de kleur van de vliegas te kijken.
Het uiterlijk van vliegas lijkt op dat van cement en de kleur varieert van melkwit tot grijszwart. De kleur van vliegas is een belangrijke kwaliteitsindicator die de hoeveelheid en het verschil in koolstofgehalte kan weergeven, en tot op zekere hoogte ook de fijnheid van de vliegas. Hoe donkerder de kleur, hoe fijner de deeltjesgrootte van de vliegas en hoe hoger het koolstofgehalte.

Vliegas wordt onderverdeeld in laagcalciumvliegas en hoogcalciumvliegas. Over het algemeen is hoogcalciumvliegas geelachtig van kleur, terwijl laagcalciumvliegas grijsachtig is. De vliegasdeeltjes hebben een poreuze honingraatstructuur met een groot specifiek oppervlak en een hoge adsorptiecapaciteit. De deeltjesgrootte varieert van 0,5 tot 300 μm. Bovendien heeft de wand van de korrels een poreuze structuur met een porositeit van 50% tot 80%, waardoor ze een sterk waterabsorberend vermogen hebben.

Naast het natuurlijke uiterlijk kunt u ook water toevoegen en roeren om de vliegas te observeren. Voeg een geschikte hoeveelheid vliegas toe aan een bekerglas met water en roer snel en gelijkmatig om te controleren of er zwarte asdeeltjes op het wateroppervlak drijven. Dit geeft de hoeveelheid koolstof in de vliegas aan. Als de vliegas zwart van kleur is, een vreemde geur heeft en oliedruppels bevat, dan is dit waarschijnlijk een soort kneedbare massa die moet worden teruggegooid.

Nadat ontzwavelingsas met een hoger gehalte aan vrij CaO en SO3 met water is geroerd, wordt de oplossing alkalisch. Vervolgens wordt fenolftaleïne toegevoegd, wat een rode kleur geeft. Om te voorkomen dat het beton scheurt door de volumetoename van Ca(OH)2 en gehydrateerd calciumsulfoaluminaat, moet het product worden teruggevoerd.

Ten tweede kun je de geur ruiken. Neem een ​​geschikte hoeveelheid vliegas en cement in een bekerglas, voeg water toe en roer tot een mengsel ontstaat. Als je de scherpe ammoniakgeur ruikt, kun je de vliegas als ontdaan van nitraat beschouwen.

Kijk onder een microscoop! Om valse vliegas te herkennen, moet je eerst zeven. Over het algemeen zijn vliegasdeeltjes met een kleinere deeltjesgrootte gladder en glasachtig bolvormig onder de microscoop (bij gebruik van een microscoop met een vergroting van meer dan 100x), terwijl het oppervlak van de deeltjes met een grotere deeltjesgrootte onregelmatig is, maar ook ruwweg bolvormig. Als er te veel gemalen zandpoeder, steenpoeder of slakkenpoeder van ketels is gemengd, zullen er meer onregelmatige deeltjes in elke deeltjesgrootteklasse voorkomen, vooral in de kleinste deeltjes, die er onregelmatig en hoekig uitzien.

Moet ik een microscoop meenemen om het te onderscheiden? Een eenvoudige methode is: neem ongeveer 1 kg vliegas en doe het in een bak, voeg er water aan toe en roer terwijl je water toevoegt tot de bak bijna vol is. Kijk of er een laagje witte, drijvende korrels op het wateroppervlak verschijnt. Zo ja, dan is het echt. Zo nee, dan is het nep.

Voor vliegas is zeven de eerste stap. Over het algemeen hebben vliegasdeeltjes van de kleinere deeltjesgrootteklasse onder de microscoop een gladde, glasachtige vorm, terwijl het oppervlak van de deeltjes van de grotere deeltjesgrootteklasse onregelmatig maar ruwweg bolvormig is. Als er te veel gemalen zandpoeder, steenpoeder of ketelslakpoeder wordt gemengd, zullen er meer onregelmatige deeltjes in elke deeltjesgrootteklasse voorkomen, vooral in de kleinste deeltjesgrootteklasse.

Echte vliegas voldoet aan strenge nationale normen en toepassingsspecificaties, evenals aan strikte normen voor chemische samenstelling en radioactiviteit. Ook de verpakking en kwaliteitsnormen zijn duidelijk. De vliegas is zwart-geel van kleur, poederachtig, de deeltjes zijn zeer fijn, voelt droog aan en heeft een zeer laag vochtgehalte. Nagemaakte vliegas bestaat voornamelijk uit steenpoeder of baksteenpoeder vermengd met een kleine hoeveelheid vliegas of slakken, en wordt geheel of gedeeltelijk verpakt met steenpoeder. Nagemaakte vliegas is niet stroperig en niet radioactief. De kleur is wit, en sommige varianten zijn zeer onzuiver. De vliegas voelt ruw en nat aan en de verpakking is onregelmatig. Let op bovenstaande punten bij de aankoop van vliegas om er zeker van te zijn dat u vliegas van hoge kwaliteit koopt.

(2) Hoe voer je acceptatiemonsters uit?
Verander de traditionele bemonsteringsmethode en -positie, dat wil zeggen, las een speciale bemonsteringskraan met een diameter van 100 mm op de stalen pijp voor de toevoer van vliegas, op een verticale hoogte van ongeveer 1,5 meter boven de grond. Deze kraan kan op elk willekeurig moment tijdens het lossen van de vliegas worden geselecteerd. Neem monsters en informeer de leverancier van de vliegas publiekelijk dat als de resultaten van twee bemonsteringen in hetzelfde voertuig verschillen, dit zal leiden tot zware sancties.