Istnieje wiele czynników wpływających na aktywność popiołu lotnego i są one bardzo złożone. Główne czynniki kontrolne obejmują: skład chemiczny (głównie faza szklana); struktura szkła; chemiczne i fizyczne defekty punktu aktywacji w szkle (w tym te powstałe w wyniku mielenia); woda Rola ośrodka reakcji chemicznej; rozkład wielkości cząstek cząstek. Im więcej procesów na linii produkcyjnej popiołu lotnego, tym drobniejszy popiół lotny powstaje i tym wyższa jest cena popiołu lotnego. Ale ogólnie można podzielić je na dwie kategorie; jedna jest chemiczna, która głównie dotyczy liczby i składu substancji czynnych, które uczestniczą w reakcjach pucolanowych i je promują; druga jest fizyczna, która głównie wpływa na proces hydratacji i twardnienia cementu Struktura kamienia cementowego utworzona później.
1. Czynniki chemiczne
Ponieważ faza szklana krzemionkowo-glinowa jest głównym źródłem aktywności popiół lotnyCzynniki zmniejszające liczbę ciał szklistych, takie jak duże straty prażenia i wiele faz krystalicznych, nie sprzyjają aktywności. Ponadto w składzie fazy szklistej role poszczególnych pierwiastków nie są takie same. Tlenki są najczęstszymi składnikami popiół lotny, i są również głównymi składnikami produktów hydratacji. Jednak w różnych warunkach wieku i temperatury, stopień i znaczenie tlenków biorących udział w reakcjach hydratacji są różne. Na przykład żelazo może obniżyć temperaturę topnienia popiołu, co sprzyja tworzeniu się mikrokulek szklanych. Jednakże, ponieważ tlenek żelaza ma wyjątkowo słabą zdolność do uczestniczenia w reakcjach hydratacji, powszechnie uważa się, że nadmierna zawartość tlenku żelaza nie jest korzystna dla aktywności; niewielka ilość tlenków metali alkalicznych może sprzyjać hydratacji. Reakcja jest przeprowadzana, ale przy użyciu aktywnego kruszywa, wysoka zawartość tlenków potasu i sodu w popiołach lotnych będzie sprzyjać reakcji kruszywa alkalicznego, niszcząc w ten sposób stabilność betonu; Niewielka ilość trójtlenku siarki w popiele lotnym ma korzystny wpływ na powstawanie uwodnionego krzemianu wapnia i uwodnionego sulfoglinianu wapnia (ettringitu), który przyczynia się do wczesnej wytrzymałości, ale zbyt duża ekspansja ettringitu spowoduje problemy ze stabilnością objętości, więc zawartość trójtlenku siarki nie powinna być wysoka i wynosić 3%.
2. Czynniki fizyczne
Głównymi czynnikami wpływającymi na aktywność popiołu lotnego są morfologia cząstek, mikrostruktura i inne czynniki fizyczne. W przypadku różnych rodzajów popiołu lotnego, im mniejsze zapotrzebowanie na wodę o konsystencji standardowej, tym wyższa aktywność; im niższa zawartość węgla, tym wyższa aktywność; im mniejsze rozdrobnienie, tym wyższa aktywność; pod względem morfologii cząstek, szkło sferyczne w popiołach lotnych im więcej, tym wyższa aktywność popiołu lotnego. Na podstawie charakterystyki mikrostruktury E, popiół lotny z krótkim łańcuchem krzemowo-tlenowym o strukturze tetraedrycznej ma większą aktywność.
Powierzchnia właściwa popiołu lotnego może w pewnym stopniu odzwierciedlać skład i strukturę cząstek popiołu. Drobniejsze cząstki popiołu lotnego mają większą powierzchnię właściwą; bogate w wapń szkło ma gęstą strukturę i odpowiadającą jej małą powierzchnię właściwą; występuje wiele porowatych brył szkła. Otwory, odpowiadająca im powierzchnia właściwa, są duże.
Czas publikacji: 15 marca 2022 r.