Perlit do izolacji

Perłowiec do izolacji

przez Nicka Gromicko

https://www.nachi.org/perlite.htm

Perłowiec jest naturalnie występującą skałą krzemionkową, stosowaną do izolacji termicznej w budynkach.

Produkcja
Stany Zjednoczone są największym producentem i konsumentem perlitu na świecie. Inne wiodące kraje produkujące perlit to Chiny, Grecja, Japonia, Węgry, Armenia, Włochy, Meksyk, Filipiny i Turcja. Można go rozpoznać po małych białych kamyczkach używanych w ziemi doniczkowej, które poprawiają napowietrzenie i zatrzymywanie wilgoci.

Po wydobyciu perlit jest podgrzewany do temperatury około 871°C (1600°F), co powoduje odparowanie zawartej w nim wody i utworzenie niezliczonych, maleńkich pęcherzyków, które odpowiadają za unikalne właściwości fizyczne tego minerału. Izolacja z perlitu jest produkowana zarówno w postaci granulatu, jak i proszku, ale niektórzy producenci łączą ją z gipsem lub innymi materiałami, aby uzyskać płytę izolacyjną. Oprócz zastosowania jako izolator w budynkach, perlit jest wykorzystywany do izolacji urządzeń niskotemperaturowych, takich jak zbiorniki chłodnicze i kriogeniczne, a także w przemyśle spożywczym.

Właściwości fizyczne i identyfikacja

Izolację domów można wykonać z perlitu, jeżeli posiada on następujące właściwości:
Jego kolor waha się od śnieżnobiałego do szarobiałego. Surowa skała ma barwę od przezroczystej jasnoszarej do lśniąco czarnej, ale rozszerzoną formę, którą można znaleźć w domach, łatwo rozpoznać po białym kolorze;
jest lekki. Perlit ekspandowany może być produkowany w ilości zaledwie 2 funtów na stopę sześcienną; i/lub
wielkość ziaren może być różna, ale na ogół nie przekracza średnicy ¼ cala.

Wydajność perlitu jako izolatora

Perlit jest powszechnie stosowany jako materiał izolacyjny typu luźnego, zwłaszcza w budownictwie murowanym, ze względu na następujące cechy, które czynią go pożądanym:
Niska toksyczność. Według Instytutu Perlitu „żadne wyniki badań ani informacje nie wskazują na to, że perlit stanowi jakiekolwiek zagrożenie dla zdrowia”. Inne izolatory, takie jak azbest, wermikulit (który może zawierać azbest) i włókno szklane, są bardziej niebezpieczne;
obojętność chemiczna, co oznacza, że ​​nie powoduje korozji rur, przewodów elektrycznych ani telekomunikacyjnych. Perlit ma pH około 7, co jest zbliżone do pH wody słodkiej;
Elastyczność. Jako sypki izolator w budownictwie murowanym, perlit można wlewać do pustych przestrzeni w bloczkach betonowych, gdzie całkowicie wypełnia wszystkie szczeliny, rdzenie, obszary zaprawy i otwory uszne. Minerał będzie spływał wokół wszelkich nierówności, nierówności lub odsłoniętych instalacji. Utrzymuje swój własny ciężar i nie osiada ani nie tworzy mostków. Perlit cementowy
Wysoka odporność ogniowa. Underwriters Laboratories odkryło, że ściana z bloczków betonowych o grubości 8 cali (20,32 cm) o odporności ogniowej dwóch godzin ulega wydłużeniu do czterech godzin, gdy rdzenie są wypełnione perlitem impregnowanym silikonem;
odporne na gnicie i szkodniki;
Tłumienie dźwięku. Luźna izolacja perlitowa ma zdolność wypełniania wszystkich pustych przestrzeni, linii zaprawy i otworów słuchowych, co pozwala na redukcję przenoszenia dźwięku przez ściany. Lekki, 20-centymetrowy (8-calowy) bloczek murowy wypełniony perlitem osiąga klasę przenikania dźwięku 51, przewyższając standardy HUD dotyczące przenikania dźwięku;
odporny na wilgoć, dzięki czemu nadaje się do stosowania w miejscach narażonych na działanie wody lub wilgoci, np. w masach samopoziomujących podłogi i izolacji podpodłogowej;
całkowicie naturalny. Departament Energii USA zaleca stosowanie perlitu jako ekologicznego materiału budowlanego.
Do typowych zastosowań perlitu jako izolatora w budynkach należą:

w rdzeniach ścian działowych z pustaków;
w przestrzeniach między ścianami murowanymi;
pomiędzy zewnętrznymi ścianami murowanymi i wewnętrznymi okładzinami;
Do izolacji podpodłogowej i wyrównywania starych podłóg. W tym zastosowaniu izolacja perlitowa jest wylewana na oryginalną powierzchnię podłogi, wyrównywana na odpowiednią głębokość, przykryta tekturą falistą lub płytami lekkimi i warstwą papieru olejowego;
w płytach sufitowych;
jako zabezpieczenie przeciwpożarowe wokół kominów, drzwi, pomieszczeń i sejfów; i
do pokrycia dachowego.
Ograniczenia

Z wartością R wynoszącą 2,7 perlit wypada gorzej niż inne izolatory, takie jak włókno szklane, wełna mineralna i celuloza. Wygrywa jednak z innymi materiałami, takimi jak wermikulit, luźne materiały drzewne i słoma.
Perlitu nie można stosować w miejscach, w których będzie on bezpośrednio narażony na ciągłe działanie temperatury rzędu 200° F.
Perlitu nie należy stosować na powierzchniach zewnętrznych, które są regularnie narażone na działanie wody lub wilgoci. W przypadku przewidywanego nadmiernego kontaktu z wodą lub wilgocią zaleca się zastosowanie tynku portlandzkiego.
Tynki perlitowe nie są zalecane do stosowania na panelach ogrzewania podłogowego ze względu na ich właściwości izolacyjne.
Maksymalna temperatura, jaką wytrzymuje perlit wynosi 2300º F (1260º C).
Podsumowując, perlit jest całkowicie naturalnym i bezpiecznym minerałem, stosowanym jako izolacja w budynkach.