Resistentia fissurarum Laminae superficiei concretae magni momenti est ad vitam utilem aggeris saxosi concreti (CFRD). Effectus cinis volantisExpansio MgO, et mixtura contractionem reducens (SRA), in proprietatibus mechanicis, contractione siccativa, et resistentia fissurarum concreti superficiei laminae investigata et cum concreto referentiali comparata sunt. Resultata ostendunt additionem 20% cineris volantis (pro pondere glutinantis) robur concreti aetate provectiore augere. Contra, additio expansionis 6% MgO vel 1% SRA robur compressionis, divisionis robur tensile, et tractionem ultimam ad aliquos gradus variis aetatibus minuit. Incorporatio cineris volantis 20%, agentis expansionis 6% MgO, et 1% SRA contractionem siccam variis aetatibus reducere et resistentiam fissurarum praematurarum concreti emendare potest, dum incorporatio agentis expansionis 6% MgO magis conducit ad progressionem contractionis inhibendam et resistentiam fissurarum concreti emendandam quam additio 20% cineris volantis vel 1% SRA.
Moles saxosa facie concreta (CFRD) est moles saxosa, cuius saxa ut vi principalis et facie concreta superioris ut corpus principale contra percolationem fungitur. Ob suas proprietates bonae securitatis, validae adaptabilitatis, brevis temporis constructionis et sumptus humilis, molles saxosae facie concreta inter genera aggerum latissime in designando montibus adhibita sunt. Tabulae concretae sunt typicae structurae graciles et striatae similes, quae ob mutationes temperaturae, deformationem voluminis et sedimentationem fundamentorum aggeris fissuris obnoxiae sunt. Si fissura in facie concreta corporis est, integritatem et firmitatem structurae corporis aggeris destruet, et rima a fissura laminae frontalis effecta aquam externam in betonem penetrare sinit, quod directe percolationem corporis aggeris causat. Ergo, resistentiam fissurarum tabularum concretarum faciendarum augere res magni momenti est ad operationem tutam molium saxosarum facie concreta pertinens. Usus et investigationes machinales hodiernae ostendunt inter praecipuas mensuras technicas ad resistentiam fissurarum in concreto superficiali emendandam numerandas esse moderationem qualitatis materiarum crudarum concreti, optimizationem proportionis mixturae concreti, additionem cineris volantis et additionem quantitatis fibrarum idoneae. Partes principales reductoris contractionis concreti sunt genus polyalcoholis vel polyetheris compositorum organicorum et eorum derivata. Studia demonstraverunt additionem agentis reductionis contractionis posse tensionem superficialem aquae pororum concreti minuere, ita tensionem contractionis generatam cum pori capillares aquam amittunt minuendo, et resistentiam fissurarum concreti quodammodo augendo. Additio agentis expansionis MgO durante praeparatione concreti est methodus communis ad fissuras moderandas. Cum agens expansionis MgO certam expansionem voluminis durante processu solidificationis et duritiei concreti producat, contractionem concreti compensare potest, inter quas contractio temperaturae, contractio siccationis et auto-contractio, ita incidentiam fissurarum concreti minuendo. In praesenti, agens expansionis MgO feliciter ad concretum massale stationis hydroelectricae applicatum est et bonum effectum anti-fissurarum consecutum est. Pauca tamen studia extant de effectu reductoris contractionis et agentis expansionis MgO in resistentiam fissurarum concreti superficialis.
Tempus publicationis: IX Martii, MMXXII